سیاره ویروس ها

این که موجودی بسیار کوچک‎تر از کوچک‎ترین سلول‎ها، موجودی نه کاملاً جاندار و نه کاملاً بی‌جان که به‌تنهایی و بدون استفاده از امکانات سلول میزبان قادر به زندگی مستقل نیست، سیاره‎ای به بزرگی زمین را به گروگان بگیرد، میلیون‎ها نفر را در تمام قاره‎های جهان بیمار کند و هزاران نفر را به کام مرگ بفرستد، اقتصاد جهانی را درهم بشکند و فیلسوفان را به تردید وادارد که آیا نسبت دگرگون‎شدۀ انسان با جهان و با جامعه اصلاً به شکل نخست بازخواهد گشت یا نه، شبیه طرح جسورانه‎ای برای یک فیلم علمی-تخیلی به‎نظر می‎رسد. تا همین یک سال پیش باور کردن این حجم از تخیل آسان نبود. اما اکنون کافی است نگاهی به جهان پیرامون بیندازیم و دریابیم که این کابوس نه‎تنها محقق شده است بلکه خود ما نیز در آن نقش داریم.
داستان کمی شبیه به رمان مسخ کافکا آغاز شد: یک روز صبح که از خواب آشفته‎ای بیدار شدیم دیدیم در جهانی به سر می‎بریم که آن را نمی‎شناسیم، در سیاره‎ای که ظاهراً دیگر از آنِ ما نیست، در سیارۀ ویروس‌ها!