حسین محیالدین الهی قمشهای در دیماه 1318 در تهران به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی، متوسطه و دانشگاهی را به ترتیب در دبستان دانش، دبیرستان مروری و دانشکده الهیات و معارف اسلامی دانشگاه تهران به پایان برد و نیز تحصیلات حوزوی و سنتی را نزد پدر، استاد فقید مهدی الهی قمشه¬ای و استادان دیگر دنبال کرد. سپس به کار تدریس در دانشگاه تهران و سایر مراکز آموزش عالی در داخل و بعدها خارج کشور پرداخت و در کنار آن به تالیف و ترجمه در زمینه عرفان و ادبیات و زیباییشناسی مشغول شد. قریب یکسال نیز ریاست کتابخانه ملی ایران را عهدهدار بود. وی تعداد زیادی سخنرانی به زبانهای فارسی و انگلیسی در دانشگاهها و سازمانهای مختلف داخل و خارج از کشور ایراد کرده، که از طریق اینترنت یا به صورت لوح فشرده در دسترس میباشد. از آثار قلمی او: گزیده فیه ما فیه (مقالات مولانا) در معرفی جلالالدین بلخی و شرح مقالات او، گزیده منطقالطیر در معرفی عطار و هفت شهر عشق او، باغ دل: شرح گلشن راز شیخ محمود شبستری، کتاب مقالات، مائدههای فرهنگی، ترجمه گزیدهای از سخنان شکسپیر، بررسی آثار ترجمه شده اسلامی به زبان انگلیسی، متون عرفانی به زبان فارسی، ترجمه کتاب پیامبر اثر خلیل جبران، تصحیح دیوان حافظ، مجموعهای از ترجمهها، مقالات و مقدمهها در جلدهای مختلف کتاب کیمیا، 365روز با سعدی، در قلمرو زرین : 365روز با ادبیات انگلیسی، 365روز در صحبت مولانا، 365روز در صحبت قرآن، گنجینه آشنا: 365روز با شاعران پارسیگو ( و ادامه این مجموعه با سایر ادبا، عرفا و فلاسفه)، رباعیات حکیم عمرخیام ( ویرایش و پیشگفتار)، گزیده شاهنامه (سالنامه فردوسی)، ترجمۀ دعای کمیل و نیز ترجمه آن خردمند دیگر اثر هنری وندایک را میتوان نام برد.
از متن کتاب:
“حافظ از محبان خداست و به مصداق سخن مولانا که گفت:
هر که عاشق دیدش معشوق دان کاو به نسبت هست هم این و هم آن
دلبران بر بیدلان فتنه به جان جمله معشوقان شکار عاشقان
خود نیز از محبوبان حضرت حق و از مستوران خیمه عزت اوست که چون سخنش در آن درگان مُهر قبول یافت مقبول طبع مردم صاحبنظر
گردید و مهرش در دل عارف و عامی بنشست:
دلنشین شد سخنم تا تو قبولش کردی
آری آری سخن عشق نشانی دارد
حافظ”
از متن کتاب:
“حافظ از محبان خداست و به مصداق سخن مولانا که گفت:
هر که عاشق دیدش معشوق دان کاو به نسبت هست هم این و هم آن
دلبران بر بیدلان فتنه به جان جمله معشوقان شکار عاشقان
خود نیز از محبوبان حضرت حق و از مستوران خیمه عزت اوست که چون سخنش در آن درگان مُهر قبول یافت مقبول طبع مردم صاحبنظر
گردید و مهرش در دل عارف و عامی بنشست:
دلنشین شد سخنم تا تو قبولش کردی
آری آری سخن عشق نشانی دارد
حافظ”






نظرات کاربران
فاقد نظر کاربران