شاهنامه از دیدگاه روانشناسی تحلیلی یونگ

بررسی متون ادبی از دیدگاه روانکاوی از تحقیقات میان رشته‌ای است که می‌تواند در رمز شناسی این آثار و درک ژرفای آن‌ها مفید باشد. روانکاوی خود حوزه وسیعی دارد و به شاخه‌های متعدد تقسیم می‌شود؛ یکی از این شاخه‌ها «روانشناسی تحلیلی» یونگ است که منشا پژوهش‌های فراوانی در آثار ادبی شده است. در نظریه یونگ است که منشا پژوهش‌های فراوانی در آثار ادبی شده است. در نظریه یونگ، ناخودگاه جمعی و کهن الگوهای موجود در آن و موضوعات را در آثاری که ریشه در ناخودآگاه جمعی دارند به خوبی می‌توان بررسی کرد. شاهنامه فردوسی حماسه ملی ایرانیان است و ریشه در ناخودآگاه قومی و ملی آن‌ها دارد. این ویژگی قابلیت مناسبی به آن می‌دهد که از دیدگاه یونگ تحلیل شود.