شعر و اندیشه

شعر مهم‎ترین عنصر هنری و رسانه‎ی فرهنگی در فضای فرهنگی ایرانی بوده و دیرزمانی شاعران در مرکزی‎ترین جایگاه فرهنگ ایرانی قرار داشته‎اند. شورمندی و دلبستگی نویسنده‎ی این کتاب برای نگرش شاعرانه و زبان آن نیز، که چه بسا از «طبع قومی» ایرانیش برمی‎خیزد، در طول بیست‎واندی سال گذشته شعر را یکی از مشغله‎های اندیشه‎ی وی ساخته و حاصل آن مقاله‌های این مجموعه است، که درباره‎ی شعر و هنر و ماهیتشان و ربطشان با اندیشه‎اند. در ویرایش دوم این کتاب، هفت مقاله‎ی تازه بدان افزوده شده و مقاله‎های پیشین نیز پیراسته‎تر شده‎اند. در ویرایش تازه [سوم] از این کتاب متن مقاله‎ها همان است که بود. اما در نقطه‎گذاری و پاراگراف‌بندی آن بازنگری کرده‎ام. همچنین برخی واژه‌های تازه را جانشین واژه‎های پیشین کرده‎ام. همه‎ی مقاله‎ها، گرچه به ادبیات می‎پردازند بیش‎تر وجه فلسفی دارند و به ادبیات و هنر از دیدگاه ربط آن با ذات انسان و تاریخ و جامعه و فرهنگ می‎نگرند.