صد مانیفست

«اهمیت مانیفست در قدرت تخیلش است… مانیفست نخستین اثر هنری بزرگ مدرنیستی است.»
_مارشال برمن
در این مجموعۀ بااهمیت و بدیع، که از صد مانیفست صد سال اخیر تشکیل شده است، آلکس دانچف صداهای همگون و ناهمگونی را از انواع و اقسام جنبش‌ها، از فوتوریسم و دادائیسم و سوررئالیسم و فمینیسم گرفته تا کمونیسم و وُرتیسیسم و استریدنتیسم و استاکیسم، عرضه کرده است ــ صداهایی که موضوعاتی نظیر فیلم و معماری و مُد و آشپزی هم در آن‌ها طنین انداخته‌اند.
مانیفست هنری هیچ است اگر انقلابی نباشد. مانیفست‌ها عجیب، نامتعارف و آزارنده‌اند. شوخ‌طبعی و عقلانیت را با مطالباتی که اساس جهان را می‌لرزانند درمی‌آمیزند. در این مجموعه هنرمندانی گرد آمده‌اند از شاخه‌ها و گرایش‌های مختلف، از جمله کاندینسکی، مایاکوفسکی، رادچنکو، لوکوربوزیه، پیکابیا، دالی، اولدنبرگ، ورتوف، بازلیتس، کیتای، موراکامی، و گیلبرت و جورج، همراه با حامیان و همکاران‌شان ــ چهره‌هایی نظیر مارینتّی، آپولینر، برتون، تروتسکی، گی دوبور و رم کولهاوس.