فلسفه آسیب پذیری

«گاهی در زندگی‎ام تاریکی می‎خزد و تلاش می‏کند در من رخنه کند. آنچه در ذهن دارم تصویر ملکهٔ تاریکی است: قدرتمند، گریزناپذیر، همه‏چیز را می‎پوشاند و روی خودش را نیز نمایان نمی‎کند. ملکه شانه‎ام را در چنگ می‎گیرد. کاش نشانه‎ای اخطاری یا یادداشتی از زیر در خانه‏ام سر می‏خورد، یا کسی برایم پیامی می‏فرستاد که ملکه در راه است.» لمس سردش ناگهانی است، آغوشش مرا در بر می‎گیرد نور از جهان رخت بر می‎بندد و من از همه‎جا بی‎خبر در تاریکی غرق می‎شوم هیچ چیز رنگ خوشی ندارد و نخواهد داشت. اگر هم داشته در گذشته مانده است به تنها چیزی که فکر می‎کنم زنده ماندن است. افسردگی از راه رسیده است.»

در این کتاب نویسنده به آن دسته از آموزه‎هایی می‎پردازد که انسان را در برابر رنج و آسیب ایمن کنند اما پیش از آن باید پرسید اساساً چرا زندگی انسان در برابر رنج آسیب پذیر است؟ و از آن هم مهم‎تر آیا ما انسان‎ها می‎خواهیم در برابر رنج و آسیب ایمن باشیم؟