اغلب مردم میپندارند که فلسفه گفتگویی است از فراز کرسی خطابهای و تدریسی از روی متونی. اما آنچه از دید مردم پنهان میماند فلسفۀ ناگسستهای است که کاربرد آن به روشی کاملاً خاص همهروزه دیده میشود(…) سقراط جایگاه خاصی برای شنوندگان خود تدارک نمیدید، بر فراز کرسی خطابهای حرفهای نمینشست، ساعات معین و ثابتی برای گفتگو یا گردش با پیروانش نداشت. بلکه در حال شوخی کردن با آنها، در حال نوشیدن، یا عزیمت به جنگ، یا رفتن به سوی ارگ شهر با آنها، بالاخره هنگام ورود به زندان و حتی آن زمان که زهر را نوشید، فلسفه میگفت. نخستین کسی بود که نشان داد زندگانی روزمره، در هر زمان و هر مکان، در آنچه بر ما میرسد و آنچه انجام میدهیم امکان پرداختن به فلسفه را فراهم میآورد.






نظرات کاربران
فاقد نظر کاربران