قصه ها از کجا می آیند

«نیم قرن پیش به ما می‎گفتند از خودتان، از دوروبر خودتان و از مادربزرگ – پدربزرگ خودتان شروع کنید و ما نویسندگان جوانِ آن سال‎ها را به دست حوادث بعدی می‎سپردند. من فقط یک پدربزرگ داشتم که معمولا در دسترس نبود. پس این رهنمود مطلقا به درد من نمی‏خورد. به طرز شگفت‎انگیزی آن سال‎ها دوروبر ما خالی از ایده بود. خاصه که هنوز به سن عشق و سیاست نرسیده بودیم. وقتی هم ایده‌ای نیست، چه انگیزه‎ای برای نوشتن می‎ماند؟
نویسنده‌ی جوانی که من بودم همیشه گوش تیزی برای شنیدن داشتم و دارم. ولی این که قصه‎ها از کجا می‎آیند؟ احتمالا از تجربه‎های زندگی، از خواندن‎ها، چشم و گوش تیز داشتن، لذتِ نوشتن؛ و این که خدا باید دوستت داشته باشد.»