قصه پسری که عصبانی بود

راوی کوچک‎ترین عضو خانواده است.
کوچک‎ترین بودن بعضی‎وقت‎ها خیلی خوب است، اما بعضی‎وقت‎ها دردسرهایی دارد که هیچ‎کس دیگری از آن‎ها سردرنمی‎آورد. بعضی‎وقت‎ها آدم اگر از همه کوچک‎تر باشد از بقیه جا می‎ماند یا یک کارهایی را نمی‎تواند انجام دهد.
برای همین بود که یک روز دیگر صبر راوی تمام شد و تبدیل به آقا ببره شد، یک ببر واقعی که غرش می‎کرد. اما راوی تا کی می‎توانست عصبانی بماند؟ داستان «غرش راوی» داستان همین اتفاق‎ها است. به نظر شما راوی با عصبانیتش چه کار می‎کند؟