مثل خون در رگ های من

افسوس. چشم‎های تو که مثل خون در رگ‎های من دوید، یکبار دیگر مرا به زندگی بازگرداند. تصور می‎کردم خواهم توانست به این رشته پرتوان عشقی که به طرف من افکنده شده است چنگ بیندازم و یکبار دیگر شانس خودم را برای زندگی و سعادت آزمایش کنم. چه می‎دانستم که برای من، هیچگاه زندگی مفهوم درست خود را پیدا نخواهد کرد؟ چه می‎دانستم که دربدری و بی‎سروسامانی سرنوشت ازلی و ابدی من است. چه می‎دانستم که تلاش من برای نجات از این وضع، تلاش احمقانه‎یی بیش نیست؟