محاکمه و مرگ سقراط

افلاطون در خانواده‎ای اشرافی در آتن، در سال 427 پیش از میلاد مسیح گام بر صحنه گیتی نهاد و به زودی و در جوانی در زمره هواداران سقراط مشهور به فردی اهل مباحثه و مناظره درامد. او پس از اعدام سقراط در سال 399 پیش از میلاد مسیح، آتن را ترک کرد و مدت زیادی در خارج از محل تولد خود به زندگی ادامه داد. افلاطون پس از بازگشت به آتن، مکتب خود را به نام “آکادمی” در دهه 360، بنا نهاد.
گفتگوهای افلاطون، در زمره متون کتاب مقدس، و”ایلیاد و اودیسه” اثر هومر، به عنوان موضوعات اصولی و مهم موجود در تمدن غرب قرار می‎گیرد. آثار گردآمده افلاطون در مجموعه “محاکمه و مرگ سقراط”، به وپژه تاثیرات عمده‎ای دارد، زیرا هم مسیر عالی ورود به گستره یکتای فلسفه افلاطون را ارائه می‎دهد، و هم تصویر زنده و برجسته سقراط، رایزن دانشمند افلاطون؛ یکی از خردمندان سازش ناپذیر در گنجینه‏های تاریخ و تمدن بشر.
برگرفته از دیباچه