مسیح هرگز به اینجا نرسید

کارلو لوی، نویسنده و نقاش و پزشک ایتالیایی، از رهبران جنبش ضدفاشیستی ایتالیا در قرن بیستم بود که بخش عمدۀ عمر خود را به مبارزه گذراند.
نوشتن و نقاشی ابزاری بود که همواره تحت خدمت مبارزه‎های ضدفاشیستی لوی قرار داشت، اگرچه ارزش‎های هنری و تاریخی نوشته‎ها و نقاشی‎های او انکارناپذیر است.
لِوی در دوره حکومت موسولینی در سال‎های 1935 و 1936 به دلیل فعالیت‎های سیاسی‎اش به لوکانیا، منطقه‎ای دورافتاده در جنوب ایتالیا، تبعید شد. «مسیح هرگز به اینجا نرسید» یا «مسیح در ابولی متوقف ماند» روایت لوی از سال‎های تبعید است که در سال 1945 منتشر و به مرور به مشهورترین کتاب او تبدیل شد و شهرت جهانی برای او به ارمغان آورد.
در سال 1979، فرانچسکو رزی، کارگردان نامدار ایتالیایی، نسخۀ سینمایی کتاب لوی را ساخت که شهرت جهانی اثر را دوچندان کرد.
آوریل با آفتاب و باران و ابرهای سرگردانش ماه متلونی بود. جنبشی در هوا وجود داشت که شاید در جایی دیگر در دوردست‎ها بهار را نوید می‎داد. اما عطر یک زندگی دوباره و انبوه گیاهی سرزمینهای حاصلخیز شمال که از زیر برف سردرمی‎آورند تا در گرمای مطبوع و در سرسبزی نفس بکشند، تا گالیانو نمی‎رسید. سرما تمام شده بود و بادهای نیرومندی می‎وزید، اما نه علفی در کناره‏ها سبز می‎شد، نه گلی می‎شکفت و نه بنفشه‎ای سربرمی‎آورد. هیچ‎چیز در آن دورنما عوض نمی‎شد. زمینهای بی‎حاصل مثل همیشه در گسترۀ خاکستری‎رنگ خود غنوده بودند. کمبود چیزی، حیات خود سال، حس می‎شد و این احساس کمبود وجود آدمی را مالامال از اندوه می‎کرد.