موانع دلبستگی و صمیمیت

این کتاب روایتی از دنیاهای خاموش است، دنیای خاموش مراجعانی که به دلیل تجارب نادیده گرفته شدن و غفلت در اوایل زندگی، جایی در ذهن دیگران نداشته و بی‎آنکه دیده شوند بزرگ شده‎اند. بزرگسالانی که با دفاع‎های اجتنابی از خود مراقبت می‎کنند و صمیمیت را در روابط کنار می‎نهند و گاه خود را قانع می‎کنند که روابط چندان هم مهم نیستند.
به درمان مراجعه می‏‎کنند اما طوری رفتار می‎کنند که گویی نه به درمانگر و نه به هیچ‎کس دیگری نیازی ندارند، رفته‎رفته باعث می‎شوند درمانگر هم احساس ناکارآمدی بکند، خسته و کسل شود و آن‎ها را از ذهنش دور کند. و این‎چنین است که غفلت اولیه‏‎ی نگاره‏‎های دلبستگی بار دیگر در زندگیشان طنین‎انداز می‎شود؛ نیاز دلبستگی که پشت سنگری از دفاع‏‎ها پنهان شده بود باز هم با ناامیدی خود را در پیله‎ای از بی‎تفاوتی می‎پوشاند.
اما نویسندگان این کتاب روزنه‎ی امیدی در درمان مراجعان اجتنابی گشوده‌اند؛ آن‎ها تلاش کرده‎اند به ما نشان دهند که چطور می‎توان این تجارب ناخوشایند را در درمان تاب آورد، چطور می‎توان تحت‎تأثیر فضای بی‎تفاوتی و کرختی قرار نگرفت و چطور می‌توان کودک کنارگذاشته‎ی دیروز را با پیوندی اصیل و انسانی به تجارب عمیق احساسی و خلق روایتی آکنده از هیجانات سوق داد.