موبی دیک قصۀ نبرد ناخدا آخاب با وال سفید است.
این گفتۀ موجز دربارۀ فوقالعادهترین اثر قرن نوزدهمی ادبیات آمریکا، ایبسا گویای همهچیز و هیچچیز باشد.
موبی دیک چیست؟ بحرنامهای است سترگ. گزارشنامۀ بزرگی دربارۀ صنعت والگیری. سرودنامۀ بزرگی دربارۀ طبیعت و دسترنج و شأن و شوکت آدمی. اثر رمزی بزرگ دربارۀ سرنوشت بشری. پیشگویی رویدادهای قریبالوقوع در دوران ما. برشی در لایۀ معنوی و سیاسی ایالات متحده.
پس آنگاه وال سفید تناور از اقیانوس برمیخیزد، همان مطلوب و مخلوق آخاب، در جستوجوی کسی نه اما جاودانه شناور، همهجا حاضر و سرمدی در زمان. تهیگاهش بیشۀ نیزه و سنان؛ پیکر خطخطیاش به رنگ کفن؛ آروارهاش تابخورده؛ پیشانیاش سفید و پرشکنج؛ کوهانش هرمی و سفید و مجرد و بیشکل و بری از خطا و فساد، پیکر عظیمجثۀ رنگی که شامل جمله رنگهاست: رنگ بیرنگی…
ملویل ما را در برابر این معمّا قرار میدهد. گزین کنید –نویسندۀ موبی دیک این را به ما میگوید. بین خود و برادرانتان یکی را اختیار کنید. راه نخست، مزیّن به نقش خود پرستیدن، به غیرحقیقت راه میبرد، و به آوارگی عالم و آدم و خودت. راه دوم تو را از حالت مخاطرهآمیزت به سمت رستگاری راستین میبرد، به سمت شناخت عالم و آدم، به سمت اتکای تو به ایشان و اتکای ایشان به تو. این است نقطۀ عطف دوگانهای که زندگی در اختیار دارد. گزین کن. این است خط مرزی استوا بر روی سکۀ طلا. این است داستان نبرد ناخدا آخاب با موبی دیک، آن وال سفید.
این گفتۀ موجز دربارۀ فوقالعادهترین اثر قرن نوزدهمی ادبیات آمریکا، ایبسا گویای همهچیز و هیچچیز باشد.
موبی دیک چیست؟ بحرنامهای است سترگ. گزارشنامۀ بزرگی دربارۀ صنعت والگیری. سرودنامۀ بزرگی دربارۀ طبیعت و دسترنج و شأن و شوکت آدمی. اثر رمزی بزرگ دربارۀ سرنوشت بشری. پیشگویی رویدادهای قریبالوقوع در دوران ما. برشی در لایۀ معنوی و سیاسی ایالات متحده.
پس آنگاه وال سفید تناور از اقیانوس برمیخیزد، همان مطلوب و مخلوق آخاب، در جستوجوی کسی نه اما جاودانه شناور، همهجا حاضر و سرمدی در زمان. تهیگاهش بیشۀ نیزه و سنان؛ پیکر خطخطیاش به رنگ کفن؛ آروارهاش تابخورده؛ پیشانیاش سفید و پرشکنج؛ کوهانش هرمی و سفید و مجرد و بیشکل و بری از خطا و فساد، پیکر عظیمجثۀ رنگی که شامل جمله رنگهاست: رنگ بیرنگی…
ملویل ما را در برابر این معمّا قرار میدهد. گزین کنید –نویسندۀ موبی دیک این را به ما میگوید. بین خود و برادرانتان یکی را اختیار کنید. راه نخست، مزیّن به نقش خود پرستیدن، به غیرحقیقت راه میبرد، و به آوارگی عالم و آدم و خودت. راه دوم تو را از حالت مخاطرهآمیزت به سمت رستگاری راستین میبرد، به سمت شناخت عالم و آدم، به سمت اتکای تو به ایشان و اتکای ایشان به تو. این است نقطۀ عطف دوگانهای که زندگی در اختیار دارد. گزین کن. این است خط مرزی استوا بر روی سکۀ طلا. این است داستان نبرد ناخدا آخاب با موبی دیک، آن وال سفید.
نظرات کاربران
فاقد نظر کاربران