مومیا و عسل

کتاب مومیا و عسل مجموعه‌ای شامل سیزده داستان از شهریار مندنی‌پور، نویسنده‌ی خوش‌قلم ایرانی است. او متولد سال 1335 و اهل شیراز است. مندنی‌پور در زمره‌ی نویسندگان نسل سوم داستان‌نویسی ایرانی قرار می‌گیرد که توانسته است از نظر فرم داستانی و ساختار زبانی، توجه بسیاری از منتقدان ادبی و مخاطبان را به خود جلب کند. او از نویسندگان شاخص «داستان نو» در ادبیات فارسی است. «داستان نو» فرمی داستانی است که مندنی‌پور در کتاب «ارواح شهرزاد: سازه‌ها، شگردها و فرم‌های داستان نو» داستان‎نویسان جوان را با شگردها و فرم‌های ساختاری آن آشنا می‎کند. از جمله آثار دیگر شهریار مندنی‌پور می‌توان به «سایه‌های غبار»، «ماه نیمروز»، «دل دلدادگی»، «شرق بنفشه»، «عقرب‌کِشی» و «هفت ناخدا» اشاره کرد. او هم‌اکنون در آمریکا زندگی می‌کند.

در بخشی از داستان مومیا و عسل می‌خوانیم: «زنک یازده ماه را تمام کرده و هنوز بچه‌اش نیامده. بچه توی شکمش زنده است، ولی نه می‌افتد نه می‌آید. می‌گویند صدای گریه‌اش را هم می‌شنوند. من برای آن‌که نشنوم زدم به سردابه.»