مکبث بداهه گویی آلما

مکبث: فکر می‎کنم کار درستی کردم. آدمی در گرماگرم نبرد گاه خودی و اجنبی را می‌زند. امیدوارم که به خطا خودی را نکشته باشم. در صف‎های فشرده می‎جنگیدیم. امیدوارم انگشتان پایشان را لگد نکرده باشم. بله، ما بر حقیم. حالا آمده‎ام اندکی بر روی این سنگ استراحت کنم. یک کم حالت تهوع دارم البته… عجیب است با آن همه تلاش، چندان گرسنه نیستم… انگار زیادی محکم زدم. مچم درد گرفته است. خوشبختانه آسیب جدی ندیده‎ام. کمی راحت و تفریح حالم را جای خواهد آورد. (رو به مصدرش) هی، برو شمشیر مرا در رودخانه بشوی و یک نوشیدنی هم بیاور!