میس جولی و دو نمایشنامه دیگر

… به نظر من مدت زیادی است که هنر تئاتر، به مانند دیگر هنرها، شبیه این نقاشی‎های مرکزگرای کتاب مقدسی شده، نقاشی‎هایی که بیشتر از اینکه متن را محور تصویرسازی کتاب مقدس قرار دهند، خود نقاشی را محور می‎کردند و توضیحات کمی در حاشیه‎اش می‎نوشتند. نمایشنامه‎نویس به نظرم شبیه به واعظی غیرروحانی است که افکار و اعتقادات زمانه‎ی خود را به شکلی همه‎گانی برای طبقه‎ی متوسط که اکثر مخاطبان تئاتر را تشکیل می‎دهند، جوری بیان می‎کند که آنها بدانند موضوع از چه قرار است، بی آنکه چندان به مغزشان فشار بیاورند. به همین دلیل، تئاتر همیشه به عنوان مکتبی برای جوانان، زنان و آن کسانی که دانش کمی دارند مطرح است، مکتبی برای آن‎هایی که هنوز این قابلیت را در خود زنده نگاه داشته‎اند که خودشان را فریب دهند و فریب بخورند – قابلیتی به این معنی که آنها مستعد توهمات ارائه شده از طرف نویسنده هستند…

_آگوست استریندبرگ