می خواهم بمیرم ولی هوس دوکبوکی کرده ام 2

«دارم سعی می‌کنم از نظر ذهنی و جسمی قوی‎تر بشوم، اما کار سختی است. کم‎کم دارم می‎فهم تفکر افراطی‎ام چه چیز وحشتناکی بوده، چطور خودم و دیگران را سرزنش می‎کردم و بابت هر اشتباه، ایراد یا سوء‎تفاهم کوچکی آدم‏‎ها را از زندگی‎ام بیرون می‎انداختم. حالا دیگر بلدم دیگران را بابت اشتباهات‎شان سرزنش کنم. حالا بهتر از همیشه این را می‎دانم که زندگی‎ام و خودم سزاوار توهین نیستم. حالا دیگر می‎دانم نباید این قدر دست به خودسانسوری بزنم، بلکه باید از زاویه دید سوم شخصی سخاوتمند و منطقی به خودم بنگرم. پیشرفت زیادی کرده‎‏ام. خیلی خوش‏حالم که دیگر لازم نیست مثل کتاب اولم یک داستان را بارها و بارها تکرار کنم.»
بک سه‎هی، در کتاب حاضرش نیز از خلال پیاده کردن متن جلسات روان‏‎درمانی‏‎اش به کندوکاو در روان آسیب‎دیده‎‏اش می‎پردازد؛ کندوکاوی صادقانه که خواننده را به عمیق‏‎ترین زخم‎‏های نویسنده‏‎ای جوان پیوند می‎دهد؛ زخم‏‎هایی که شاید درون خودمان پیوند می‎دهد؛ زخم‏‎هایی که شاید درون خودمان هم پیدایشان کنیم.