نابغه‌ خردسال پیشخدمت و شعبده‌ باز

«آدم در کار نویسندگی به شخصی‌ترین مسایل خود می‌پردازد و در کمال شگفتی می‌باید مسئله ملی را مطرح کرده است. به مسئله ملی می‌پردازد، و نگاه کن که به این ترتیب مسئله عام انسانی را به زبان آورده است، آن هم بسیار مطمئن‌تر از آن که خواسته باشد مستقیم به مسئلۀ جهانی بپردازد.»
توماس مان، در تفسیر آثار خود
داستان نابغۀ خردسال، با همه کوتاهی، از آثار کانونی توماس مان در روانکاوی رابطۀ توده و قدرت است و از این لحاظ با روایت پیشخدمت و شعبده‌باز درونمایه‌ای همخوان دارد. داستان نخست را توماس مان در 1903 نوشته است و دومین را 1929. این امر نشان می‌دهد در جهان‌نگری این نویسنده برجسته موضوع انسان و قدرت دغدغه‌ای پیوسته بوده است. زیرا شعبده‌باز این روایت هم مانند نابغۀ خردسال، مقهور شوق فرمان‌روایی، می‌کوشد از راه‌هایی دوپهلو اردۀ آدم‌ها را بشکند و بر آنها غلبه کند.
توماس مان، نویسنده ملی آلمان در قرن بیستم، همراه برادرش هانریش مان رمان آلمانی را به عرصۀ ادبیات جهانی درآورد. وی در دوران حکومت هیتلر هجرت کرد، تا حافظ معنویت فریب خوردۀ خود در غربت باشد. از این رو گفته است آن‌جا که من هستم، فرهنگ آلمان آن‌جا است.