نون نوشتن

اگر انسان ایمان نداشته باشد ، چه خواهد بود؟ لابد یک لاابالی؟! اما مگر ایمان چیست؟ ایمان یعنی باور. ایمان یعنی باور داشتن به ضوابطی خاص. اما کدام ضوابطی در دنیا هستند که تغییرناپذیر باشند؟ هیچ چارچوبی نمی‎توان شناخت که دچار دگرگونی نشده باشد، یا نشود. و طبیعی‎ست که با دگرگونی هر چهارچوب، باور نسبت به آن هم دچار دگرگونی می‎شود. پس تنها می‎توان به دگرگونی باور داشت: دگرگونی! اما مفهومی که بار اعصار پیشین را با قطعیت با خود دارد، نمی‎تواند دمساز واژه‎ی دگرگونی بشود. و آن محض مطلق است. چون نفس دگرگونی، معارض با نفس تعصب است که آن هم گذراست و در نتیجه شاید بتوان گفت “باور به دگرگونی”. به واقع در هر حال انسان نمی‎تواند “باور” نداشته باشد، بلکه همیشه به آنچه گذران است “شک” دارد و داشتن “باور” چون با “شک” لحظه لحظه توام است، انسان همیشه معذب باقی می‎ماند…