نیمه تاریک وجود

ما از خودمان می‌ترسیم از همه‌ی افکار و احساساتی که تاکنون سرکوب کرده‌ایم، می‌هراسیم.
بسیاری از ما این خشم را نمی‌شناسیم و فقط آن را در عکس‌العمل‌هایمان می‌بینیم.
ما ترس خود را در دنیا، به سوی خویشان و دوستان و حتی غریبه‌ها پرتاب می‌کنیم، ترسی چنان عمیق که تنها راه مقابله با آن، پنهان ساختن یا انکار کردن آن است.
ما فریبکاری بزرگی می‌شویم که خودمان و دیگران را فریب می‌دهیم و آن‎قدر در این راه ماهر می‌شویم که واقعا فراموش می‌کنیم خود درست‌مان پشت نقابی پنهان شده است و باور می‌کنیم همان شخصی هستیم که در آیینه می‌بینیم.