هیجدهم برومر لوئی بناپارت

در دهه‏‎ی 1850، پس از شکست انقلاب‏‎های سال 1848 و حاکمیت ارتجاع سیاسی در اروپا، مارکس به لندن پناهنده شد و به کار نظری پرداخت و مهم‏ترین آثار خود را در همین دوره تألیف کرد. یکی از نخستین مسائل مورد توجه او در این دوره، تحولات گروه‎‏بندی‏‎های سیاسی فرانسه پس از 1848 بود که به خلق دو اثر برجسته، نبردهای طبقاتی در فرانسه و هیجدهم برومر انجامید. در کتاب حاضر، مارکس تحلیلی درخشان از کودتای 1851 لوئی بناپارت ارائه می‏‎دهد که از نمونه‏‎های ماندگار تحلیل سیاسی به شمار می‏‎آید. او در این کتاب به مسئله‏ قدرتِ آن گونه‏‎ای از دولت می‏‎پردازد که ظاهراً بیانگر سلطه‏‎ی یک طبقه‏‎ی اجتماعی نیست بلکه بر تمامی جامعه‏‎ی مدنی سلطه یافته و از بالا در مورد مبارزه‏‎ی طبقاتی موجود در جامعه حکمیت می‏‎کند.