وابسته یک دم

اروین یالوم چه در مقام روان‌پزشک و چه در مقام نویسنده، همیشه مراجعان و خوانندگانش را با این دو مسئله‌ی اساسی زندگی درانداخته است؛ این که ما همه روزی خواهیم مرد، و این‎که مسئولیت چگونه زیستن بر گرده‌ی خود ماست. در وابسته‌ی یک دم، یالوم روان‌پزشک و مراجعانش مدام در تقلای یافتن پاسخی به این دو مسئله‌اند؛ و یالوم نویسنده نه تنها اوصافی مسحورکننده از امیال و انگیزه‌های نهفته‌ی مراجعان به دست می‌دهد، بلکه ورای تلاش‌های «آن دیگری» یالوم روان‌پزشک است برای آشتی دادن عواطفش در مقام انسانی مرگ آگاه، با آنچه به تناسب موقعیت حرفه‌اش از او انتظار می‌رود. وابسته یک دم نشان‌مان می‌دهد که فرآیند روان‌درمانی در حکم صحنه‌ای است برای نمایش‌هایی بس گیرا در باب سرنوشت آدمی، یالوم در این کتاب تصویری هوشمندانه و مهربانانه، و در عین حال بی‌بزک از طبع آدمی به دست می‌دهد و از آن همه درد و سرگشتگی و امید که ملازم حیات انسانی است. این کتابی است پرمغز و جذاب، سرشار از شوخ‎طبعی و بازیگوشی و انسان‌دوستی، در باب کار سترگی که هر یک از ما، هر روز، پیش رو داریم؛ معنا دادن به این آمدن و رفتنی که نامش زندگی است.