والتر بنیامین

این کتاب که از دو بخش تشکیل شده است، مجموعه‌ای از مفاهیم اصلی بنیامین نظیر تمثیل، هاله، تاریخ و سنت و غیره را مطرح می‌کند و می‌کوشد برخورد مفهومی بنیامین با پدیده‌هایی چون باروک را با ژست‌های مشابه کسانی چون تی.اس.الیوت و اف.آر.لیویس و غیره محک بزند. ایگلتون، در بخش اول، از منظر لکان و دریدا وجوهی از کار بنیامین را که پیش از این تا حدودی مغفول و مبهم مانده بودند برجسته می‌کند و از این منظر خاص بر آن‌ها نور می‌تاباند. این کار تلاشی است برای این که بنیامین را که کم و بیش به چهره‌ی مطلوب مطالعات فرهنگی بدل شده است از پیوستار تاریخ نقد ادبی بیرون بکشد. در بخش دوم، او مفاهیم بنیامین را به شکلی خلاقانه در پس‎زمینه‌ی نظریات و نزاع‌های موجود در حوزه‌ی نقد ادبی قرار می‌دهد و می‌کوشد از مجموع این مباحث طرحی کلی از نقدی انقلابی به دست دهد. ایگلتون می‌نویسد: «این کتاب را… نوشته‌ام تا در عین حال دست ما پیش از معاندان به بنیامین برسد.»