رویدادها و جریانهای بزرگ هنری عمدتاً از دل بحرانهای سیاسی-اجتماعی پدید آمدهاند. سینمای دهه هفتاد هالیوود نیز در عین اینکه از سینمای اروپا و بزرگان آن متأثر بود، اما در بطن خود واکنشی بود به بحرانهای عمده داخلی آمریکا. بحرانهای سهگانه جنبش حقوق مدنی، جنبش زنان و پیامدهای جنگ ویتنام از بزرگترین مشخصات دورانی بودند که نه با این نامها بلکه بیشتر با نام یک شخصیت خاص شناخته میشود: «دوران نیکسون». نویسنده کتاب حاضر که بیشتر یک استاد اقتصاد سیاسی است تا یک سینمانویس، معتقد است که ریچارد نیکسون به طور مستقیم یا غیرمستقیم در غالب فیلمهای مطرح دهه هفتاد حضور دارد. شاید بیراه نباشد اگر بگوییم آنچه که در این کتاب با عنوان سینمای دهه هفتاد به آن پرداخته میشود، واکنش تسلی از هنرمندان جامعه آمریکا به دوران نیکسون و میراث اوست.
کتاب حاضر در زمانی (2013) نوشته شده که حتی تصور حضور فردی مانند دانلد ترامپ در کاخ سفید خندهدار به نظر میرسید. حال با توجه به یکی از بسیاری جهات او شبیهترین رییس جمهور ایالات متحده به ریچارد نیکسون است باید دید آیا واکنش هنرمندان هالیوود به او جریان بزرگی مانند سینمای دهه هفتاد ایجاد خواهد کرد؟ آیا هالیوود که دیگر مدتها است آن اهمیت انتقادیای که در دهه هفتاد از آن برخوردار بود را از دست داده میتواند اهمیت دوران نه چندان دور را بازیابد؟ آیا شاهد دوران طلایی تازهای در سینما خواهیم بود یا همچنان باید دهه هفتاد قرن گذشته را واپسین عصر طلایی هالیوود بدانیم؟
کتاب حاضر در زمانی (2013) نوشته شده که حتی تصور حضور فردی مانند دانلد ترامپ در کاخ سفید خندهدار به نظر میرسید. حال با توجه به یکی از بسیاری جهات او شبیهترین رییس جمهور ایالات متحده به ریچارد نیکسون است باید دید آیا واکنش هنرمندان هالیوود به او جریان بزرگی مانند سینمای دهه هفتاد ایجاد خواهد کرد؟ آیا هالیوود که دیگر مدتها است آن اهمیت انتقادیای که در دهه هفتاد از آن برخوردار بود را از دست داده میتواند اهمیت دوران نه چندان دور را بازیابد؟ آیا شاهد دوران طلایی تازهای در سینما خواهیم بود یا همچنان باید دهه هفتاد قرن گذشته را واپسین عصر طلایی هالیوود بدانیم؟
نظرات کاربران
فاقد نظر کاربران