وقتی همه چیز از هم می پاشد

ترس تجربه‎ای فراگیر است. چیزی که حتی کوچک‎ترین حشره هم آن را احساس می‎کند. وقتی در برکه‎‎های کنار اقیانوس تنی به آب می‎‎‎زنیم و انگشت‎‎مان را به بدنِ نرم و آزادِ شقایق‎های دریایی نزدیک می‎کنیم، آن‎‎‎ها بسته می‎شوند. همه‎ی موجودات به گونه‎‎ای غریزی چنین‎‎‎‎‎اند. این که هنگام روبه‎‎روشدن با ناشناخته‎‎‎ها احساس ترس می‎کنیم، چیز بدی نیست. این موضوع جزئی از زنده بودن است و در میان همه‎‎ی ما مشترک. ما به احتمالِ تنهایی، مرگ، و این که چیزی برای چنگ‎زدن و تکیه‎‎کردن نداشته باشیم واکنش نشان می‎‎دهیم. ترس واکنشی طبیعی به نزدیک‎ترشدن به حقیقت است.
_از متن کتاب_

در لحظه‎های آشنایی که کنترل امور از دست‎مان درمی‎رود، که دچار اضطراب و پریشانی می‎شویم، که ترسِ از دست‎دادنِ داشته‎‎هامان همه‎ی وجودمان را فرامی‎گیرد، بهترین راهی که می‎توانیم پیش بگیریم چیست؟
پاسخ پما چدرن در وقتی همه چیز از هم می‎‎پاشد احتمالاً برخلاف انتظارات و توصیه‎هایی است که شنیده‎اید. چدرن با آموزه‎هایی که از بودیسم الهام گرفته، با زبانی صریح و برگرفته از تجربیات شخصی خود، به ما می‎گوید که ارتباط برقرارکردن با این موقعیت‎های ترسناک و دشوار می‎تواند به گونه‎‎ای که هرگز انتظارش را نداشته‎ایم، قلب‎مان را شکوفا کند و از ما شخصیتی متفاوت بسازد. او راهکارهایی به ما توصیه می‎کند تا بتوانیم از دشواری و فشار لحظات زندگی برای شناخت بهتر خود و تغییر کلیشه‎های ذهنی‎‎مان استفاده کنیم. از نگاه او، ما در وجود خود استعدادی ذاتی برای شادزیستن داریم که معمولاً از درک آن غافل‎ایم و در مقابل، رنج تنها رویکردی‎ست که می‎تواند به‎صورت ماندگار به ما کمک کند. این‎که به‎جای بستن چشم‎ها بر موقعیت پیش رو یا گریختن از رنج، با صمیمیت و کنجکاوی به سمتش حرکت کنیم.
چدرن در این کتاب راهکارها و دستورالعمل های ساده‎ای را به ما معرفی می توانیم در هر زمان و مکانی آن‎ها را به کار بگیریم. راهکارها و دستورالعمل‎هایی که معتقد است می توانند نگاه‎مان به رنج، سختی و ترس را به کلی دگرگون کنند، ما را به خودمان بشناسانند و وقتی همه چیز از آن‎چه تاکنون پیش گرفته، با آن روبه‎رو شود.