پایان ضیافت

رمان”پایان ضیافت” اثری پرکشش و تحسین‌شده از نویسنده‌ی شهیر ژاپنی، یوکیو میشیما است؛ داستانی به‌ظاهر عاشقانه و پر از شور و احساسات فردی، و در باطن پر از عصیان و طغیان نسبت به عرف و سنت‌های اشتباه و ناکار آمد. میشیما، با همان سرکشی و هشیاری اجتماعی که در باقی آثارش نیز دارد، و با نگاهی پیشرو و همدلانه به زنانگی، قهرمان کتاب خود، یعنی کازو را زنی موفق و پرشور ترسیم کرده که باید بین عشق و زناشویی و تعهداتی که جامعه از او انتظار دارد، و اهداف شخصی و آنچه خودش از خودش می‌خواهد، دست به انتخاب بزند. جالب اینکه قهرمانان او در این رمان نه جوانانی در ابتدای مسیر زندگی، بلکه میانسالانی با موقعیت‌های بالای اجتماعی هستند که باید راهی برای بقا بیابند.
عقل سلیم در جامعه‎ی سنتی و کهنه‎ای که کازو در آن بزرگ شده بود می‎گفت که جذابیت‎های زنانه سلاح قدرتمندی است که می‎تواند بر پول و قدرت فائق بیاید؛ اما چنین باوری حالا به نظرش چیزی بیش از یک افسانه‎ی دور نمی‎رسید.
برآورد صریح کازو این بود: “زنانگی” در مقابل “پول”
شکست خورده بود؛ درست برخلاف وقتی که زنی عاشق فقیرش را ترک می‎گفت تا با مردی پول‎دار اما فاقد عشق و احساس زندگی کند. کازو نسبت به این قدرتی که چنین بی‎رحمانه ناکارآمدی احساسات، منطق، جذابیبت‎‎های زنانه و باقی چیزها را به رُخش می‎کشید، احساس خشم و نفرت می‎‎کرد.