پنجه ت رو بکش کله پنیری

به «ماکاموشی»، جزیره‎ی جوندگان جسور خوش آمدید!
من جرونیمو استیلتن هستم. سردبیر پرفروش‏ترین روزنامه‎‎ی جزیره‌ ماکاموشی. ولی بیشتر دوست دارم داستان‏های ماجراجویانه بنویسم. کتاب‎های من توی ماکاموشی مثل توپ صدا می‎کنند و حسابی پرفروش‏اند! از پنیر سوئیسیِ تازه، خوشمزه‎تر و از پنیرچدارِ کهنه تندوتیزترند. سیبیل‎چسب و بامزه‎اند، خنده‏دار و فراموش‎نشدنی. دهنتان را آب می‏اندازند، به سبیل‏هایم قسم!

یا خداوندگار پنیرها! عجیبا غریبا! همه‎ی موش‎های دوست و آشنا می‎گفتند من را اینجا و آنجا دیده‎اند که فلان کار را می‎کنم. اما خودم یادم نمی‎آمد! نکند داشتم عقلم را از دست می‎دادم؟ یعنی بالاخره پنیر را به آب داده بودم؟ نه! خیلی زود فهمیدم چی به چی است. یک جرونیموی دیگر، درست شکل من، دوره افتاده بود و خودش را جای من زده بود. بدتر از همه «جریده‌ی جوندگان» را از چنگم در آورده بود. باید روزنامه‌ام را از پنجه‌ی حریص آن طمع کار در می‌آوردم. ولی آخر چطوری؟