پیراهن های همیشه

توپ به جست‎وجویش آمده، به رویش لبخند زده، بر پایش نشسته. توپ به بازیکن نیاز داشته و بازیکن به توپ. آن‎ها رقص کنان جلو رفته‎اند و جلو… زمان سپری شده و توپ بی‎وفا، دل از بازیکن کنده و بازیکن را تنهاترین تنهای دنیا کرده. بازیکن کفش‎ها را درآورده، آب دهانش را قورت داده و گوش‎هایش را گرفته تا نفرین «تمام شده‎ای، تمام» را نشنود…
پیراهن‎های همیشه تک‎نگاری‎های شاعرانه‎ی حمیدرضا صدر درباره‎ی بزرگان دنیای فوتبال از جوزپه مئاتزا تا فرانتس بکن بائر است، از پله تا دیگو مارادونا، از روبرتو باجو تا الیور کان، از اریک کانتونا تا آلساندرو دل پیرو، از تیری آنری تا زین‎الدین زیدان، از کریستیانو رونالدو تا لیونل مسی… همه اینجا هستند؛ چشم در چشم عاشقان سینه چاکی که گاهی دعای خیر سر داده‎اند و گاهی نفرین کرده‎اند؛ هم رفیق بوده‎اند و هم جلاد.