خوان-داوید نازیو، روانکاو آرژانتینی و یکی از شاگردان ژاک لاکان، در این کتاب کوتاه از تکرار و ناخودآگاه سخن میگوید، هم از تکرار سالم که به ما اجازه میدهد گذشتهمان را حفظ کنیم و به هویت خویش استحکام بخشیم، و هم از تکرار بیمارگونه، زخمی گشوده که مداوا نمییابد و با گذر ماهها و سالها – از کودکی تا بزرگسالی – عمیقتر میشود، بهسان نقطهی عفونتگرفته که کل شخص را آلوده میکند. بنابراین، از طرفی، «من تکرار میکنم، پس هستم». و از طرف دیگر، «من آنم که در آگاهی پساش میزنم، اما در عمل تکرارش میکنم». نویسنده در آمیزهای جالب از نظریات فرهیخته و مثالهای عامیانه میکوشد به این پرسشهای ساده اما بسیار مهم پاسخ گوید که در اعمال و رفتار تکراری ما چه چیز تکرار میشود؟ چرا تکرار میشود؟ و چگونه تکرار میشود؟






نظرات کاربران
فاقد نظر کاربران