چنین گفت ابن عربی

در روزگاری که از «پایان تاریخ» و «برخورد تمدن‌ها» سخن می‎گویند؛ در روزگاری که «بازار» خدایی می‎کند و «جهانی شدن» دینی جدید شده است که قوانین خود را به همه‏ی جوامع بشری تحمیل می‎کند؛ در روزگاری که بنیادگرایی، با همه‎ی انواعش، معنویت را به عقب رانده و همه‌جا بذر کین‎توزی پاشیده است «مذهب عشق» ابن عربی نفسی است که در این کالبد تهی می‎دمد و نوای دلنشین عشق و دوستی را از آن به گوش می‎رساند. مذهبی که در آن مسجد و صومعه و دِیر و بت‌کده و چراگاه غزالان همه به یک حقیقت اشاره می‎کنند.
پروفسور نصر حامد ابوزید، استاد کرسی ابن رشد در دانشگاه اوترخت و استاد کرسی اسلام‌شناسی در دانشگاه لیدن هلند، در این کتاب به اندیشه‎ی ابن عربی می‎پردازد. در این پژوهش، ابن عربی انسانی است که اگر به او نیز با دیده‎ی نقد بنگریم می‌بینیم که او نیز فرزند زمانه‎ی خویش بوده است و گاه، تحت تأثیر قید و بندهای زمان و مکان، سخنانی بر زبان رانده که با اندیشه‌ی والایش در تضاد است. ابوزید در این کتاب اندیشه‌ی ابن عربی را از «جاهلیت» تا «ختم ولایت» بررسی می‎کند و در پرتو اندیشه‌ی ابن عربی نظریات عارفان مسلمان درباره‌ی پیدایش وجود و مراتب موجودات و نیز تأویل ابن عربی از اصول و فروع شریعت را باز می‌نماید.