چیدن نور ستاره ها

وقتی ماما و پاپا جوان بودند و تازه عاشق هم شده بودند، این خانه را در نورث وودز کول تاپ ساختند. دلشان خانه‎ی کوچکی می‎خواست؛ لانه‎ای دور از چشم دنیا. حتی وقتی آسمان سیاه می‎شد، حتی وقتی غبار دره‎ی بادخیز و همه‎ی شهرهای پایین و بالای کوه را می‎پوشاند، باز می‎توانستند ستاره‎ها را ببینند.
حالا از آسمان فقط غبار مانده. درخت‎های بلند پر از حباب غباری شده‎اند و تنها نوری که داریم از آتشی می‎آید که همیشه توی اجاق ترق تروق می‎کند. ولی من فکر می‎کنم از عشقی که به یکدیگر می‎ورزیم هم نور می‎تابد. می‎دانم همین که پیش خانواده‎ام برمی‎گردم، احساس گرما می‎کنم.