چیزی شبیه به جادو

اثری جدید از کلی بارن‎هیل نویسنده‎ی کتاب دختری که ماه را نوشید.
سنگی به دره به درخت‎هایش معروف بود؛ درختان پرسایه، پرشکوفه و پرمیوه و به مهربانی‎ای که میان مردمش موج می‎زد. به سوپ‎ها و کیک و کلوچه‎ای که میان همه پخش می‌شد. به کتابخانه و محفل‎های فلسفی و ادبی و هنری و سیاسی. بچه‏ها که رها و سرخوش توی کوچه‏ها بازی می‏کردند و دل‎هایی که به حضور یکدیگر گرم بود.
روزی روزگاری این شهر عجیب دوست داشتنی بود.
اما ناگهان، در شبی وحشتناک، کتابخانه آتش گرفت.
ساختمان‎ها سوختند و محفل‏ها برچیده شدند و مدرسه تعطیل شد و درخت‎ها خشکیدند و بچه‎ها از کوچه‎ها رفتند و در خانه‎ها تخته شد.
بدبختی همه‎جا پخش شد و کم‎کم، همه یادشان رفت که «هرچه بیشتر ببخشی، غنی‎تری.»
و شهر دیگر اصلا دوست‏داشتنی نبود…