کاپیتال مارکس

از مارکس انبوهی از آثار، یادداشت‎ها، و نوشته‎های تحلیلی و انتقادی به یادگار مانده، اما بی‎شک، منسجم‎ترین اثر او کاپیتال است. این اثر به‎نوعی ماحصل زندگی پرفرازونشیب اندیشگانی و سیاسی او، و نیز مجموعۀ پژوهش‎های خستگی‎ناپذیرش در باب سازوکار سرمایه است که مارکس آن را با وسواس فکریِ ویژه‎ای به دست چاپ و نشر سپرد. واردشدن شبح مارکس و به تعبیری بازگشت به ایده‎های او، به ویژه در کاپیتال، به ظرفیت‎های تحلیلی او برای فهم سازوکارهای پیچیده، چندوجهی و متکثر انباشت سرمایه مربوط می‎شود: این‎که چه‎طور در زمانۀ خوش‎باشی‎های وهم‎آلود اینستاگرامی، آزادی‎های مَجازیِ فیس‎بوکی، و اختیارهای اجباریِ مصرفی، در چنبرۀ مناسبات استثمارگرایانه گرفتار آمده‎ایم؛ به پیچ و مهره‎هایی در ماشین سرمایه بدل شده‎ایم تا هر دم مقدار بیشتری ارزش تولید کنیم؛ به زامبی‎های از درون تهی‎شده‎ای استحاله یافته‎ایم که با همدستی در «جنون خرد اقتصادیِ» سرمایه‎داری، هدف راستین تولید و مصرف را به دست فراموشی سپرده‎ایم.
ایده‎های مارکس در کاپیتال، بیش از هر اثر دیگری، ما را با مختصات و ویژگی‎های این خِرد جنون‎آمیز آشنا می‎کند.
برگرفته از مقدمۀ مترجم