کتاب سینما قصدش انگشت گذاشتن بر همین سویۀ بیقصدی فکر کردن دربارۀ سینما است. فکر کردن با همۀ دستاندازها، جان کندنها، خطا رفتنها، ناکامیها و سوءِبرداشتها. گشایش اندکی فضای تازه در انبوهی از دُمَلها و تومورهای فضای سراسر چرکین و عفنآلود نقد موجود و البته اندکی هم خودنمایی بدون توهم، چراکه فروتنی افراطی، دستکم در اینجا، همواره نشانۀ ادعا بوده است.



نظرات کاربران
فاقد نظر کاربران