کمدی عشق

عشق و دلدادگی و اخلاق اجتماعی که تحت تاثیر نیازهای مادی قرار گیرد، یا تراژدی و غم‎نامه می‎آفریند یا کمدی‎های عریان‎کننده‎ی ضعف‎های آدمی یا چنان این هر دو را به هم می‎آمیزد که جایی برای اشک و لبخند باقی نخواهد ماند. هنریک ایبسن در نمایش‎نامه‎ی کمدی عشق یا وسوسه‎ی عاشقی به این تضاد پرداخته است. در این اثر، از وان هیلد شخصیتی همچون ژاندارک، عروس مقاومت و زیبایی اساطیر نروژی، هرچند عاشق بی‎قرار فالک شاعر است، اما به زندگی با اشتی فر، تاجر بری از شعر، گردن می‎نهد.
هشدار ایبسن در این کمدی به مدرنیزاسیونی اشاره دارد که اغراق‎گونه، اخلاق و اسطوره و فرهنگ را به عقب‎نشینی و چشم‎پوشی از هم‎زیستی سالم وادار می‎کند. ایبسن با نگارش این اثر، تبعیدی خودخواسته را آغاز می‎کند. بحث این کمدی از محدوده‎ی جغرافیایی زادگاه ایبسن به گستره‎ای جهانی انکشاف می‎یابد و این فرشید بار دیگر زنگ خطری را به صدا می‎اندازد که برای فهم آن از پس سال‎ها هم‎چنان گوش شنوایی نیست و جهان با سرمستی غریبی همراه نامه‎های عاشقانه و زمزمه‎های دلدادگی به سوی تنهایی‎های تاریک گام می‎زند.