1984

… اورول در 1984 بی‎‌صبرانه درصدد پیش‌‎بینی امری ناگزیر بود، ایمان داشت که مردم عادی اگر بخواهند، هر چیزی را می‌‎توانند تغییر بدهند… مصمم و مطئن بود که ما به این باور راسخ بازمی‎‌گردیم: جهان در آخرین دم به نیکی می‌‎گراید و شفقت آدمی همچون محبت پدر و مادر به وقوع خواهد پیوست. باوری چنان شکوهمند که حالا کم‌‎وبیش می‌‎توانیم اورول، و شاید خودمان را نیز تصور کنیم، که سوگند می‌‎خوریم تا دست به هر کاری بزنیم تا مگر ممانعت کنیم از آنچه حالا پیشاپیش از وقوع آن مطلع شده‎‌ایم.
توماس پینچون