1984

زندگی نه هیچ شباهتی به دروغ‎های همیشگی تله اسکرین داشت، و نه حتی به آرمان‎هایی که حزب در تلاش برای دستیابی به آن بود. آرمان‎هایی که حزب ترسیم می‎کرد چیزی بود عظیم، هولناک، درخشان – جهانی برساخته از فولاد و بتن، ماشین‎آلاتی غول‎آسا و سلاح‎هایی شگفت‎انگیز – ملتی متشکل از جنگجویان و هواخواهانی متعصب که با همبستگی تمام پیش می‎رفتند. اما واقعیت شهرهایی بود دلگیر و رو به تباهی که مردمانش سوء‎تغذیه داشتند و با کفش‎های سوراخ لخ‎لخ‎کنان این‎سو و آن‎سو می‎رفتند، در خانه‎های فکستنی قرن نوزدهمی که همیشه از آن‎ها بوی کلم می‎آمد.
به روایت اورول، جهان در سال نمادین 1984 میان سه ابرقدرت خیالی، اقیانوسیه و اروسیا و شرقاسیا، تقسیم شده است. در کابوس دنیایی نه‎چندان وهم‎آلود و خیالی، جنگ‎های مداوم این سه ابرقدرت با یکدیگر به ویرانی عمیق و گسترده‎ی جهان و تباهی زندگی مردمان انجامیده است. اگر در مزرعه‎ی حیوانات اورول نشان می‎دهد که در پی عصیانی عدالت‎خواهانه چگونه گروهی خودکامه و سرکوبگر به قدرت می‎رسد، در رمان 1984 شرح می‎دهد که اساساً چرا سازوکار «قدرت» تا این حد برای «حزب» اهمیت دارد.