دو نمایشنامه

ژانر کِلم مارتینی کمدی سیاه است. لحنش تلخ و گزنده و گاه خشن، اما سبکش مفرح و تأثیرگذار و هوشمندانه است. جنگ‌وجدال‌ پرهیجانِ همسایه‌ها در دو نمایشنامۀ مکالمه‌هایم با سگ وحشی همسایه و بالا روی بام بدل به نمونه‌ای کوچک از جنگ‌وجدال‌های بزرگ‌تر در جهان می‌شود و پرسش‌های مهمی دربارۀ ماهیت خشونت و نژادپرستی و حقوق بشر به میان می‌آورد، با شخصیت‌هایی که باید انتخاب کنند آیا می‌‌خواهند مسئولیت زندگیِ کنونیِ خود را بپذیرند یا صرفاً مخلوقی باشند که رویدادهای گذشته به آن‎ها شکل داده است.
شخصیت‌های مکالمه‌هایم با سگ وحشی همسایه ساکنان دو خانه در حومۀ شهری در کانادا‌ هستند، همسایه‌هایی که با وجود خصلت‌های عجیب‌و‌غریب‌شان ویژگی‌های جهان‌شمولی دارند که به نوعی برای همه آشناست؛ و شخصیت‌های بالا روی بام زوجی‌اند که جدا از هم زندگی می‌کنند اما هنوز طلاق نگرفته‌اند و درگیر رابطه‌ای سخت و پیچیده‌اند. مارتینی با شمِّ زبانیِ قویِ خود به این همسایه‌ها زندگی می‌بخشد. دیالوگ‌های مارتینی بامزه و باظرافت و پُر از هیجان‌اند و در دهان شخصیت‌های جذابش خوب می‌نشینند.