حقارت

حقیقت از هر دو سو با اقتضائات بشری آمیخته است، با صافی و ناصافی. با همه‎ی شدتش در جنبش و تکاپوست، هم‎راستا با خواسته‎ی مشترک دشمن… مانند ارّه‎ی دوسر است، ارّه‎ای که دندانه‎های خصمانه‎ی این دنیا را داراست، خصومتی که خود این دنیاست…
سایمون اکسلر، بازیگر پابه‎سن گذاشته‎ی تئاتر که سالیان درازی در صحنه‎های نمایش خوش درخشیده، ناگهان با خلاءِ مطلق مواجه می‎شود؛ اکسلر تمام استعدادش را از دست داده است.
«حقارت» داستان تلاش اکسلر برای فرار از سرنوشت شوم خویش است، سرنوشتی که با تقدیر یکی از برجسته‎ترین شخصیت‎ها در نمایش چخوف همگون می‎شود.
راث که استاد پرداخت موقعیت‎های نامتعارف انسانی‎ست آنچنان وضعیت بغرنجی می‎سازد که خواننده یک دم نمی‎تواند آن را رها کند. همین مهارت‎های اوست که بزرگ‎ترین جوایز ادبی همچون پولیتزر، پن‎فاکنر و فرانتس کافکا را برایش به ارمغان آورده است.