پدیده ‏‏شناسی

این کتاب یکی از پرنفوذترین جنبش‎های فلسفی معاصر یعنی «پدیده‎شناسی» را بررسی می‎کند. پس از توضیحاتی فشرده و عمیق از اهداف و مفاهیم بنیادی پدیده‎شناسی در آثار بنیان‎گذار این مکتب ادموند هوسرل و نیز از زبان برجسته‎ترین نمایندگانش نظیر هایدگر، مرلوپونتی، سارتر، و نشان دادن تلاش این مکتب برای خارج کردن فلسفه از تنگنای تقابلهای سنتی، بویژه تقابل عین-ذهن، به بررسی رابطۀ پدیده‎شناسی با علوم مختلف (روانشناسی، علوم اجتماعی، تاریخ…) می‎پردازد و با کوشش در تعیین جایگاه آن در سیر اندیشۀ فلسفی غرب، دستاوردها و کاستی‎هایش را نشان می‎دهد.