بانکدار فقرا

در سال 1983 محمد یونس «بانک گرامین» را باهدف اعطای وام‌های بسیار نا‌چیز به فقیرترین قشر مردم بنگلادش تاسیس کرد و 23 سال بعد به پاس خدماتی که برای ریشه‌کن کردن فقر انجام داد ، جایزه صلح نوبل را دریافت نمود. این کتاب به داستان الهام‌بخش زندگی مردی پرداخته که دریافته بود حتی وام‌های اندک نیز می‌تواند زندگی فقیرترین انسان‌ها را تغییر دهد . یونس با حمایت از ایده‌های کار آفرینانه و کسب و کارهایی که افراد با راه‌اندازی آن‌ها می‌توانستند برای همیشه خود را از چنگال فقر نجات دهند ، به کمک فقرا شتافت. در سال 1976 بود که یونس از پول خود ، 27 دلار به 42 نفر از ساکنین یک روستای کوچک وام داد و همین اتفاق منجر به تاسیس « بانک فقرا» گردید. این روستائیان برای خرید مایحتاج کسب و کار بسیار ابتدایی خود ، تنها به چند دلار ناقابل نیاز داشتند . این وام ناچیز به آن‌ها کمک کرد تا خود را از چرخه‌ی فقری که گرفتارش بودند نجات دهند . یونس با این باور که دریافت اعتبار حق مسلم همه انسانهاست؛ راه حل خود را برای کمک به فقرای سراسر جهان پیشنهاد داد : متناسب با وضعیت فقرا به آن‌ها وام دهید آن‌ها را با اصول مالی ضروری آشنا سازید و بعد با چشمان خود ببینید که فقرا چطور به خودشان کمک خواهند کرد.
ایده‌های یونس کار ساز بود .«بانک گرامین» در مجموع شش بیلیون دلار به هفت میلیون خانوار در مناطق روستایی بنگلادش اعطای وام کرد . امروز بیش از 250 بانک و مؤسسه مالی در (تقریباً) صد کشور برنامه‌های اعتباری را که بر گرفته از اصول گرامین است اجرا می‌کنند . این بانک‌ها دست به دست هم داده‌اند تا ریشه‌های فقر را از این جهان خاکی بیرون بکشند و برای همیشه بخشکانند.