برج فرازان

برج فرازانی که در دوران عظمت تمدن اروپا برپا داشته شد بنایی بود برآمده از حشمت و شکوه و شور و زیبایی و نیز سردابهای تاریک. ساکنان برج، در قیاس با عصر آینده، روزگاری سپری کردند توأم با اتکای به نفس و اطمینان و امید بیشتر، جلال و جاه و زیبایی و بریز و بپاش زیادتر، آسایش و فراغ خاطر و خرمی بالاتر، لذت فزونتر از همنشینی و گفت وشنود با یکدیگر، ستم و ریای گسترده‎تر، بینوایی و نیاز سخت‎تر، احساسات (از جمله احساسات دروغین و سطحی) وافرتر، در برابر بیمایگی بردباری کمتر، از کار احساس غرور ژرفتر، از مشاهده‎ی طبیعت وجد شدیدتر، و نشاط و شادابی سرشارتر. دنیای آن روزگار از بسیاری چیزها برخوردار بود که باید اکنون از کف‎رفته محسوب شود، صرف نظر از اینکه چه به جای آن به دست آمده است.