تئوری موسیقی

«شوپنهاور» موسیقی را عالی‎ترین هنرها می‎داند چون بیش از سایر آن‎ها از قید هدف‎های غیر هنری آزاد است.
مهمّ‎ترین عاملی که به معنای اعمّ، پایه و اساسِ جدیّ در آموزشِ موسیقی به کار می‎رود، سُلفِژ است که از دو قسمتِ عمده تشکیل می‎شود:
1. قسمت عملی 2. قسمت نظری (علمی)
قسمتِ عملی شاملِ خواندن و تلفّظِ نُت‎ها به شکلِ آوازی و به شکلِ وزن‎خوانی و قسمتِ نظری شاملِ شناختِ کلیّه‎ی علامت‎ها و قواعدی است که در طیّ قُرونِ مُتمادی به منظورِ اجرای هر چه دقیق‎ترِ موسیقی به‎تدریج ابداع شده و تکامل یافته‎اند تا بتوان شناختِ هنری را که واقعّیتی درونی است و بیشتر جنبه‎ی عاطفی دارد با این علامت‎ها و قواعد، به شناختِ علمی تبدیل نمود.
– از پیش‌گفتار کتاب –