تافی

آلیسون دختر نوجوانی است که پدری خشن و بیمار دارد، زندگی با پدر غیرممکن است. آلیسون از خانه فرار می‎کند و جایی برای زندگی ندارد. او به خانه‎ای پناه می‎برد که به گمانش متروک است. اما خانه خالی نیست. زن پیری به اسم مارلا آنجا زندگی‎ می‎کند که بیماری فراموشی دارد. مارلا فکر می‎کند آلیسون همان تافی، یکی از دوستان دوران جوانی‎اش است.

آلیسون هم هویت واقعی خود را پنهان می‎کند و نقش تافی را بازی می‎کند. این‎جوری جایی برای ماندن و خوابیدن دارد. امنیتی که هیچ‎‎وقت در زندگی نداشته است.

هرچه زمان می‎گذرد، آلیسون در می‎یابد که مارلا به دوستی واقعی نیاز دارد و کم‎‎کم از خودش می‎پرسد خانه چیست؟ خانواده چه نقشی در زندگی‎ام دارد و من واقعاً کیستم؟ آیا باید همیشه کسی باشم که دیگران می‎خواهند؟
کسی که پدرم، مارلا یا دیگران می‎خواهند؟ آیا معنی واقعی دوست‎داشتن این است؟
آلیسون باید مسیر واقعی زندگی‎اش را پیدا کند.