تت ها

افسریار وظیفه ژولا به پدرش، لایوش تُت‎‎‎راه‎آهنچی سابق و رئیس آتش نشانی روستای کوهستانیِ ماتراسنت‎آنا، نامه نوشته که سرگرد وارّو قبول کرده، محض تمدد اعصاب و علاج بی‎خوابی، مهمان آن‎ها شود. سرگرد با اتوبوسی از راه می‎رسد و بساط پاچه‎خواری و عزت‎تپانی برپا می‎شود. لایوش نمی‎داند جنون سرگرد ته ندارد، نمی‎داند شاید مجبورشان کند هر شب تا صبح جعبه درست کنند، نمی‎داند پسر دلبندشان در جبهه‎‎‎‎‎ها کُشته‎شده، بااین‎حال…
داستانی به‎یادماندنی اثر یکی از استادان ادبیات گروتسک در قرن بیستم.