تلاش بیهوده عشق

«تربیت واقعی این نیست که انسان وارد دنیای فرهنگ رویایی شود، بلکه باید خود را تابع انضباط غم و شادی سازد.»
شکسپیر در این نمایشنامه تلاش بیهوده بازیگران و تظاهر آنان را به مقاومت در برابر کشش عشق، و بالاخره شکست آن‎ها در برابر این قدرت عظیم و تسلیم به مقتضای طبع و خوی بشری نشان می‎دهد. او در لفافه طنز طبیعت واقعی انسان و انحراف را می‎نماید.