تنگسیر

زانوهایش را توی بغل گرفت و مورچه سواری درشتی که می‌کوشید سوسک نیمه‌جانی را به دنبال خودش بکشد خیره ماند. گرما کلافه‌اش کرده بود. به هیچ چیز فکر نمی‌کرد. فکرش خوابیده بود. سوسک، گنده و سیاه براق بود. قد یک خرما بود. مورچه سواری به جان کندن آن را دنبال خود می‌کشید. هردم یک جای آن را می‌چسبید و ول میکرد و باز می‌کشید. سوسک هنوز رمقی داشت و شاخک‌هایش تکان می‌خورد…