جاذبه و رحمت

ماهیت کاستی‎ناپذیر رنج که هنگام تجربۀ آن دچار وحشت می‎شویم برای این مقدر گشته است که اراده را متوقف سازد، همچنان که پوچی عقل را متوقف می‎سازد و غیبت عشق را، تا شاید انسان که بدین ترتیب به نهایتِ قوای بشری‎اش رسیده است بیارامد، بایستد، به بالا بنگرد و انتظار بکشد…
هنگامی که در ژرف‎ترین ژرفناهای وجودمان نیاز به ندایی داریم که معنایی بدهد – هنگامی که در طلب پاسخی فریاد می‎کشیم و پاسخی به ما داده نمی‎شود –آن زمان است که سکوت خداوند را تجربه می‎کنیم…
پس از تجربۀ این سکوت، برخی همچون دیوانگان شروع به حرف‎زدن با خود می‎کنند. پس از آن هرچه کنند، فقط باید برای‎شان دلسوزی کرد. برخی دیگر که تعدادشان هم زیاد نیست همۀ قلب‎شان را تسلیم سکوت می‎کنند.
-برگرفته از متن کتاب، ص 196