در باب حرف مفت

حرف مفت زن دغدغه‌ی ارزش صدق سخن خود را ندارد. این است دلیل این که چرا نمی‌توان او را مشغول دروغ گفتن دانست؛ زیرا پیش فرض این نیست که حقیقت را می‌داند، و بنابراین نمی‌تواند در حال اعلان سنجیده‌ی قضیه‌ای باشد که از پیش کاذبش فرض می‌کند: گزاره‌اش نه مبتنی شده است بر عقیده‌ای که صادق است و نه، چونان دروغ، مبتنی شده است بر عقیده‌ای که صادق نیست. دقیقا همین عدم ارتباط با دغدغه‌ی حقیقت است این بی‌تفاوتی نسبت به چگونگی واقعیت امور که من آن را ذات حرف مفت می‌دانم.